Hot!เตือนสติ!!! คนคิดสั้น...

posted on 25 Nov 2009 09:43 by saruknight

                                                                                                                                                         

images by uppicweb.com

 

    เธอยืนร้องไห้อยู่บนที่สูง!!!

ที่มีผู้คนอยู่รายล้อมเธออยู่ข้างบน

และ มีผู้คนยืนเฝ้ามองเธออยู่ข้างล่าง

เบื้องหน้าของเธอ คือ ความว่างเปล่า ที่ไม่มีที่ให้เธอเดิน

ส่วนเบื้องหลังของเธอ มีแม่ผู้ให้กำเนิดยืนอยู่

   แม่ของเธอ ตะโกนถามเธอว่า “ลูกเป็นอะไร ถึงได้ยืนร้องไห้ อยู่ตรงนั้น”

เธอจึงตอบแม่ของเธอว่าไปว่า หนูเสียใจ!!! ที่เขาทิ้งหนูไป หนูอยากตาย”

ผู้เป็นแม่ เมื่อได้ฟังดังนั้น นางจึงร้องไห้ เพราะนางก็เสียใจ

เสียใจ!!! ที่ลูกบังเกิดเกล้า ที่ตนเลี้ยงดูมาเป็นสิบๆปี จะเห็นผู้ชาย

ที่พบกันเมื่อวานซืน ดีกว่าตน และ มิหนำซ้ำ ยังจะตายเพื่อเขาได้อีก

   ต่อมา นางยังทราบภายหลังอีกว่า

- มหาลัย ที่นางส่งให้ลูกไปเรียนหนังสือ

  ลูกนาง เอาไปเป็นที่ นัดพบผู้ชายคนนั้น

- เงินทอง ที่นางอาบเหงื่อต่างน้ำหามา ให้ลูกเป็นค่าขนม

  ลูกนาง เอาไปบำเรอผู้ชายคนนั้น

- และ ร่างกายลูก ที่นางอุตส่าห์ เฝ้าทะนุถนอม ตั้งแต่ ตีนยังเท่าฝาหอย

  ลูกนาง เอาไปให้ผู้ชายคนนั้นย่ำยีเล่น

แต่ถึงกระนั้น นางก็ไม่โกรธ หรือ เกลียดลูกของนาง

   เหตุผล มีหนี่งเดียว นั้นคือ นางเป็นแม่

- เป็นแม่ ที่พร้อมให้อภัยลูกได้เสมอ

- เป็นแม่ ที่พร้อมให้โอกาสลูกได้เสมอ

   นางเอามือเช็ดน้ำตา ที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้างแล้ว

ยื่นมือข้างนั้น เข้าหาลูกของนาง พร้อมพูดว่า...

                                         “อยู่เพื่อแม่ ได้ไหมลูก”

   ลูกของนาง มิได้ตอบอะไร นอกจากก้าวเท้าเดิน บนสายลม ที่ไร้ตัวตน แล้ว

ร่างของเธอ ก็ร่วงหล่นหายไป จากสายตา แม่ของเธอ

   ผู้เป็นแม่ เมื่อเห็นดังนั้น ก็หัวใจสลาย และ เสียใจ ยิ่งกว่าครั้งแรก

เสียใจ!!! เสียใจที่ ลูกของนาง ไม่รู้จักให้อภัยตัวเอง

เสียใจ!!! เสียใจที่ ลูกของนาง ไม่รู้จักให้โอกาสตัวเอง

   ผู้คน ที่ยืนรายล้อมลูกของนาง อยู่ข้างบน ต่างกรีดเสียงร้อง

และ ไม่นาน ผู้คน ที่ยืนเฝ้ามองลูกของนาง อยู่ข้างล่าง ก็ กรีดเสียงร้องตาม

   ณ ตอนนี้ ผู้เป็นลูก ไม่ร้องไห้แล้ว!!!

เพราะมีน้ำสีแดง ที่ไหลออกจากร่างกาย มาช่วยหยุดไว้

   ส่วนผู้เป็นแม่ กลับยังร้องไห้ ร้องไห้จนแทบขาดใจ

ร้องไห้ จนน้ำตาเป็นสีแดง เหมือนกับน้ำ ที่ไหลเจิ่งนอง บนตัวลูกของนาง

   จงสังวรไว้เถิด ว่าแม่เรานั้น...

- ทนอุ้มท้องเรา ตั้งหลายดือน

- ทนเบ่งเราออก ตั้งหลายชั่วโมง

- และ ทนเลี้ยงดูเรา จนเติบใหญ่ ตั้งหลายสิบปี

อย่าให้สิ่งเหล่านี้ มันไร้ค่า เพียงเพราะ แค่คนๆเดียวเลย

   สุดท้ายนี้ อยากจะขอทิ้งท้ายไว้ว่า

       ขนาดหมา!!! มันยังไม่ฆ่าตัวตาย

                                                         ขอบคุณ

 

ป.ล. เอนทรีนี้ ได้รับแรงบันดาลใจ มาจากท่านแม่

       ตอนช่วยคนที่จะฆ่าตัวตาย ทางโทรศัพท์ เมื่อหลายเดือนก่อน...

ป.ล.2 เรื่องนี้ เป็นเพียงเรื่องที่แต่ขึ้น มิได้เป็นเรื่องจริงแต่อย่างใด...

ป.ล.สุดท้าย ก่อนที่คุณจะรักใคร รักตัวเอง และ รักบุพการี ให้ได้ก่อน ดีกว่ามั๊ย...