ตอนอยู่ ม.4 นั้น ผมอยู่ชมรมค่ายอาสาพัฒนา ซึ่ง ชมรมนี้ มีกฎข้อบังคับว่า นักเรียน ที่สังกัด

อยู่ชมรม จะต้องเข้าร่วม ค่ายของชมรม มิฉะนั้น จะถือว่าไม่ผ่านชมรม และ ระยะเวลา ที่เข้า

ค่ายคือ 10 วัน แถมๆ ยังเป็น ตอนปิดเทอม อีกด้วย...

( เหอะๆ!!! ทุกวันนี้ ผมยังนึกไม่ออกเลยว่า ผมหลงผิด มาเข้าชมรมนี้ ได้ยังไง )

( แบบ!!! เพื่อนสนิทของผม หรือ ผู้ ญ (สวยๆ) ไม่มีใครอยู่ในชมรมนี้เลย แม้แต่ คนเดียว )

( และ อาจารย์ ชมรมนี้ ก็ดุ๊ดุ แถมยังใจร้ายนิดๆอีกด้วย )

     ตอนนั้น ชมรมค่ายอาสาฯของผม ก็ไปตั้งค่ายที่ หมู่บ้านของชาวคริสต์ ใน จังหวัด นครปฐม

( มั้งนะ!!! ถ้าจำไม่ผิดอะ... )

ซึ่ง ทันทีที่ พวกผม ลงมาจากรถทัวร์ ก็มี น้องนิโคล เดินออกมาต้อนรับพวกผม อย่างอบอุ่น...

 

 

( เหอะๆ!!! )

( แบบว่า คนในหมู่บ้านนี้ ส่วนใหญ่ มีอาชีพเลี้ยงโคอะนะ... )

    ส่วนบรรยากาศในหมู่บ้านนี้ ก็ถือว่าดีมากเลย เนื่องจากพวกผมนั้น สามารถสัมผัสธรรมชาติ

กันได้ อย่างใกล้ชิด  เพราะ หมู่บ้านนี้ ไม่มีทีวี และ สัญญาโทรศัพท์มือถือเลย เท่านั้นยังไม่พอ

พวกผม ยังต้องกางเต็นท์นอนกันอีกด้วย...

( เหอะๆ!!! ขอพูดอีกทีว่า ทุกวันนี้ ผมยังนึกไม่ออกเลยว่า ผมหลงผิด มาเข้าชมรมนี้ ได้ยังไง )

     และ วันแรกของค่ายนั้น เวลาส่วนใหญ่ เราหมดไปเพราะ การเดินทาง การขนของลงจากรถ

การกางเต็นท์  ซึ่ง กว่าจะเสร็จทุกอย่างที่กล่าวมา ก็เล่นซะหัวค่ำเลย...

     จากนั้น อาจารย์ ก็เรียกพวกผม มาประชุมกันว่า จะแบ่งพวกผม เป็น 2 กลุ่ม

ซึ่ง กลุ่มที่ 1 จะให้ไปอาศัย อยู่กับ บ้านของชาวบ้าน และ กลุ่มที่ 2 จะให้อาศัยอยู่ที่ค่าย

     โดย มีจุดประสงค์ ที่ทำอย่างนี้ คือ...

ต้องการให้ กลุ่มที่ 1 ได้สัมผัสชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้าน ว่าพวกเขาใช้วิถีชีวิตความเป็นอยู่

กันอย่างไร และ ต้องการให้กลุ่มที่ 2 ฝึกความเป็นผู้นำ และ ความรับผิดชอบ ในค่าย เนื่องจาก

ที่ค่ายนั้น ต้องจัดกิจกรรม ต่างๆ ให้เด็กในหมู่บ้าน ที่มีกันมากกว่า 100 คน โดย กิจกรรมหลักๆ

ก็คือ ป้อนอาหารกลางวันเด็ก และ การแสดง ละครเวที แล้ว เมื่อผ่านไป 5 วัน ก็จะให้ 2 กลุ่มนี้

มาสลับเปลี่ยนหน้าที่กัน...

     ส่วนตัวผมนั้น ถูกจับมาอยู่ใน กลุ่มที่ 2 นั้นคือ กลุ่มที่อาศัยอยู่ที่ค่าย

( ตัดสินกันโดยการจับสลากนิ )

ซึ่ง ตลอดเวลาที่อยู่ในค่าย ตัวผมนั้น แทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากล้างจานอย่างเดียว

แบบ เด็กมันมี 100 กว่าคนอะนะ ล้างกันที ก็ปาไป ชั่วโมงครึ่ง ถึง 2 ชั่วโมงเละ

( และที่สำคัญ มีคนล้างจานในค่าย มีแค่ 4 คนเอง )

( ด้วยเหตุผล ของ อาจารย์ชมรม ที่ว่า จะมีคนล้างจานเยอะไปไหน... ) 

( เหอะๆ!!! ตอนนั้น ผมไม่ตายคากาลามังก็บุญเละ )

     และ ในค่าย ก็มีความซวยมาเยือนผมบางครั้งนึง นั้นคือ ผมถูกจับให้เป็นหางเครื่องบนเวที

ตอนแสดงละครเวที ให้เด็กดู ตอนนั้น ผมถูกบังคับให้ใส่ ชุดหางเครื่องผู้ ญ กากเพชร สีชมพู

( ไม่รู้!!! อาจารย์ท่านใด เป็นคนเอาชุดหางเครื่องนี้มา... )

( แบบว่า!!! ชุดมันอุบาทว์จิตมั่กๆอะ...)

     เท่านั้นยังไม่พอ ความซวยของผม ยังไม่หมดเท่านี้ เพราะตัวผมนั้น ยังถูกจับให้เป็นคนเต้น

ตรงกลางเวทีอีก ด้วยเหตุผลที่ว่า นมผมนั้น ไม่เหมือนชาวบ้านเขา  เนื่องจาก คนที่ถูกบังคับให้

เป็นหางเครื่อง เหมือนผมนั้น นมพวกมัน เป็นลูกเทนนิสกัน มีผมคนเดียวที่ นมเจือกเป็นลูก

ปิงปอง เพราะตอนนั้น ลูกเทนนิส ที่เอามาหมด

     และ นี