images by myuppic.com                                                                                                                 

จงจำไว้เถอะ!!! ว่าทุกสิ่งที่อยู่รอบตัวคุณ มันสามรถทำร้ายคุณได้

   เมื่อเดือนก่อน ผมต้องนอนเป็นผักอยู่บ้านนานเกือบ 2 อาทิตย์ เนื่องจาก ตาข้างซ้ายของผม

มันมองไม่เห็น เหตุเพราะ มีเศษกระดาษปลิวเข้าตา...

ขอย้ำว่า เหตุเพราะ มีเศษกระดาษปลิวเข้าตา

                             มีเศษกระดาษปลิวเข้าตา

                             มีเศษกระดาษปลิวเข้าตา

                             มีเศษกระดาษปลิวเข้าตา

                             เข้าตาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ช่างบัดซบจิงๆ!!!

   และ เศษกระดาษปลิวเข้าตาได้ยังไงน่ะเหรอ?

ถ้าอยากรู้เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง

( แล้วถ้าเขาไม่อยากรู้ล่ะ จะทำยังไง )

( ก็ช่างเขาดิ!!! จะเล่าอะ )

   วันนั้น น้องชายสุดเลิฟของผม มันนั่งเผาเยลโล่เพจเจส เล่นอยู่หลังบ้าน อย่างสนุกสนาน

ซึ่งกองไฟ ในขณะนั้น มันก็ใหญ่พอ ที่จะเผาบ้าน มูลค่านับล้านลบเก้าแสนของผม

( คำนวณกันเอาเองนิว่าเหลือเท่าไรอะ ) ไหม้เป็นหน้ากองได้ในกระพริบตา

ไวเท่าความคิดที่ว่า ไอ้อ้วนที่เรียนได้หน่วยกิจกระท่อนกระแท่น แบบขอไปทีอย่างผม คงไม่มี

ปัญญาปลูกบ้านเป็นของตัวเอง ได้ในเร็ววัน จำเป็นต้องอาศัยซุกหัวนอน ที่บ้าน ท่านพ่อท่านแม่

อีกนาน เป็นแน่แท้ เท่านั้นแหละ คุณเอ๋ย ผมวิ่งแบบสุดชีวิต และ ตีลังกาหมุนเป็นเกลียว 3 ตลบ

 แบบสโลโมชั่น ตรู๊ด...ตรู๊ด...ตร๊ด... และก็ๆ พอเถอะซักไร้สาระแหละ เอาเป็นว่าผมรีบวิ่งไป

หยิบสายยางฉีดน้ำดับ ไอ้กองไฟ เยลโล่เพจเจส นั้นเละกัน

   โอโห้พระเจ้า!!! ควันงี้ขโมงโฉงเฉง เหมือนยังกับ แก๊สน้ำตา ไล่พวกจลาจล กันเลยทีเดียว

ควันงี้กระจาย

เศษกระดาษปลิวว่อน

น้องชายสุดเลิฟอ้าปากหวอ ( ตูเผากระดาษเล่นอยู่ดีๆ เมิงเอาน้ำมาฉีดทำไม )

น้ำนองเต็มพื้น

และ สายยางที่กำลังพ่นน้ำประปา

   ภาพ